TÜRKİYE GENELİ

KORONA VİRÜS VERİLERİ

VAKA: 0
AKTİF VAKA: 0
ÖLÜM: 0
İYİLEŞME: 0

TÜRKİYE VE DÜNYA ÜZERİNDE KORONA VİRÜS VERİLERİ İÇİN

Ana Sayfa Yazarlar 27.03.2019 177 Görüntüleme
YOKTA NOKSAN ARANILMAZ

YOKTA NOKSAN ARANILMAZ

Ahmet ÖZDEMİR
Eski bir söz vardır. Bir türlü sınıfını geçemeyen öğrenciler için; “Benim oğlum bina okur, / Döner döner yine okur” derler. İnsan bir kitabı döner döner yine okur mu? Ben okuyorum. Halil Soyuer’in öldükten sonra yayınlanan “Şair Dostlarım” adlı kitabını dönüp dönüp okuyorum. Galiba yaşlandıkça daha çok nostalji tutukunu oluyoruz.
Sözü Halil Soyuer’e getireceğim:

Yüz elli iki şarkı. Çoğu var azı yok. Arkadaşların tespit edebildiği Halil Soyuer şiirlerinden bestelenenlerin sayısı. Bestekârlar arasında kimler yok ki: Ekrem Güyer, Erdinç Çelikkol, Metin Everes, Yıldırım Gürses, Amir Ateş, Avni Anıl, Ferit Sıdal, Zekai Tunca, İlgün Soysev, Selami Şahin, Yılmaz Pakalınlar, Sadun Aksüt, Ziya Taşkent ve onlarcası.

“Hançer-i aşkınla ey yâr gönlüm üzre vurma hiç / Öyle bir derde giriftârım ki hâlim sorma hiç..” mısralarıyla başlayan şiirini 1951 yılında Ekrem Güyer bestelemiş.

Halil Soyuer’in hayatı ile ilgili bilgileri vermeden önce, ömrünün son günlerinde yazdığı bir şiirini aktarayım:

Öyle bir problem var ki özümde
Matematik aciz kaldı çözümde
Hayat sıra dağlar iken gözümde
Aştım aştım aştım sona yaklaştım

Geçmedi denizin sözü martıya
Yetmedi eksinin gücü artıya
Çektiğim dertleri vursam tartıya
Umarım ki üç dört tona yaklaştı

Yolum güçleşiyor dağlar bittikçe
Titredim adını her işittikçe
O bana koşuyor benden gittikçe
Ben ondan kaçtıkça ona yaklaştım

Ölümden zulümden korkum yok artık
Göçtü değirmenim arkım yok artık
Bir yük katarından farkım yok artık
Boşalacak istasyona yaklaştım.

Halil Soyuer, 4 Ocak 1921’ de Havran’da doğdu. 17 Ocak 2004’de Ankara’da öldü, Havran’da toprağa verildi. Şiire, küçük yaşlarda ilgi duymaya başladı, lise yıllarında şiirleri yayınlanmaya başlamıştı. İlk şiirleri aruz ölçüsünde ve rubai biçiminde Çınaraltı ile Yedigün dergilerinde basıldı. Yayın hayatına Çaba adlı sanat dergisini çıkararak girdi.
Soyuer, uzun yıllar Ankara Halkevi bünyesindeki kültür ve sanat şubesini yönetti. Özellikle o dönemde yaygınlaşan Şiir Günlerinin yaratıcı ve sunucusu oldu. Şiirleri çeşitli dillere çevrildi.

Döneminin birçok bilinen şairiyle karşılaşıp dostluk kurdu. Birçok şaire de çeşitli konularda yardımda bulundu.

İlk şiir kitabı “Liman” adını taşıyordu. 1950 yılında yayınlanmıştı. Kitaplığımın tanıdık şairlere ayırdığım bölümünde on’un üzerinde kitabı var: Liman, Kin, Aylak İnsanlar Kenti, Kör Kuyu, Akşamüstü, Gönül Dağları, Sonbahar Çiçekleri, Sorma Hiç, Zaman Akıp Gidiyor, Ankara Kabadayıları, Sevgi Çiçekleri, Sevgi Burcu, Kader Faslı, Yürüktir Sevginin Vatanı, Seninle, Anılarla Şairler Albümü. Hayattayken biyografi kitapları yazılan ender şairlerden biri oldu. Bende Ayhan İnal ve Mustafa Ceylan’ın hazırladığı kitaplar var. Çeşitli ödülleri de bulunan Soyuer, Dünya Şairler Kongresinde Türkiye’yi temsil etti.
Kendisinden dinlediğim bir çok macerasından biri Aziz Nesin’e benzemesiyle ilgiliydi: Bu benzerlik bir çok yerde iltifatlara boğulmasına, bir çok yerde de küfürlerle, hatta dayakla karşılaşmasına neden olmuştu.

Halil Soyuer karanlıktan çok korkarmış. Cemal Safi’den bu korkusuna ilişkin bir çok anı dinledim. Gördüm ki, Havran’da mezarının başında bir elektrik direği var. Güzel bir rastlantı…
İşte bir şiiri:

Yokta noksan aranılmaz
Yasa budur var eksilir
Ne tükenir sırda insan
Ne insanda sır eksilir

Hayat denen şu varlıkta
Söz yücenin pazarlıkta
Ölürsek bir mezarlıkta
Üç metrelik yer eksilir

Elden ele renkten renge
Ölüm seldir can bir yonga
Gidersek bozulmaz denge
Halil’lerden bir eksilir

Yazar Hakkında

Adı Soyadı:

Mesleği:


İlginizi çekebilir

ACIMIZ BÜYÜK:::

ACIMIZ BÜYÜK:::

Tema Tasarım |